Rozporządzenie MSWiA z 2014 roku określa kluczowe zasady przechowywania broni i amunicji w Polsce. Jest to istotny akt prawny dla posiadaczy broni, wymagający zastosowania certyfikowanych sejfów i szaf pancernych, spełniających normy PN-EN, aby zapewnić bezpieczne warunki przechowywania. Dotyczy to również kwestii związanych z kancelariami tajnymi.
Streszczenie wygenerowane automatycznie na podstawie ISAP · 1.06.2026
Praktyczne implikacje tego aktu dla zabezpieczeń fizycznych i środowiskowych — rodzaje produktów, klasy odporności i normy techniczne, które pozwalają spełnić jego wymogi.
Szafy do przechowywania broni palnej i amunicji wg PN-EN 14450 (S1 dla broni sportowej, S2 dla myśliwskiej) lub PN-EN 1143-1 klasy I dla broni bojowej i większych ilości amunicji.
Wymogi konstrukcyjne dla obiektów i pomieszczeń: ściany, drzwi antywłamaniowe RC3/RC4, zamki klasy C, sygnalizacja włamania i pożaru.
Ustawa o broni i amunicji z 1999 r. reguluje przechowywanie broni, wymagając często sejfów klasy S1 lub wyższej, certyfikowanych zgodnie z PN-EN. Jest to kluczowe dla firm zajmujących się zabezpieczeniami mechanicznymi i instalacją kancelarii tajnych, zapewniając zgodność z prawem dla posiadaczy broni.
Rozporządzenie MSWiA z 2013 r. określa zasady przechowywania, noszenia i ewidencjonowania broni i amunicji przez pracowników ochrony. Jest to kluczowe dla firm stosujących sejfy na broń i szafy pancerne, zapewniając zgodność z normami bezpieczeństwa, takimi jak PN-EN oraz regulacje dotyczące kancelarii tajnych.